Menu

aleksandra czyta...

o książkach i nie tylko

Kolor jej serca

aleksandra_czyta

kolor_jej_serca_aleksandraczytaBarbara Mutch urodziła się i wychowała w Południowej Afryce. Jest wnuczką irlandzkich imigrantów, którzy osiedlili się w Karoo na początku XX wieku. Chodziła do szkoły w Durbanie i Port Elizabeth, a następnie ukończyła studia na Uniwersytecie Rhodesskim w Prowincji Przylądkowej Wschodniej podczas szczytu apartheidu. Jest autorką dwóch powieści Kolor jej serca  oraz The Girl from Simon's Bay. Barbara uwielbia muzykę i jest utalentowaną pianistką jak Ada w Kolorach jej serca. Jest również amatorską przyrodniczką ze szczególnym zainteresowaniem przylądkową południowoafrykańską roślinnością fynbos i ptactwem. Jest także zwolenniczką afrykańskiej polityki i historii.

Kolor jej serca to piękna opowieść o wielkiej przyjaźni i miłości. Historia o podróży dwóch kobiet przez życie, których losy splata Cradock Hause. Głównym tematem powieści jest rozwój, utalentowanej muzycznie, czarnoskórej Ady. Dziewczyny rozdartej między obowiązkiem i lojalnością oraz między irlandzką rodziną swojej ukochanej pani Cathleen a kolonią dla czarnych. Wszystko na tle burzliwych wydarzeń XX wieku. 

Inspiracją do napisania tej powieści była historia dziadków autorki. Jej babcia podobnie jak pani Cathleen wyrusza, po pięciu latach zaręczyn, do Afryki aby poślubić swojego ukochanego pod czujnym okiem Góry Stołowej. Nie była ona jednak przygotowana na izolację Cradock oraz problem nierówności rasowej zaprzyjaźnia się ze swoją czarnoskórą pokojówką. Z pewnością musiała mierzyć się z dezaprobatą sąsiadów. Uczyła w miejscowej szkole i nie mogła zrozumieć dlaczego przyjmowane są tylko białe dzieci. Takie wspomnienia przekazała autorka podczas wspólnych lekcji gry na fortepianie. To oraz własne doświadczenia pisarki z czasów kiedy apartheid był prawem popchnęły Barbarę Much do poruszeniach tak ważnych tematów w swojej powieści. 

Kolor jej serca pomimo autentycznego tła i prawdziwych wydarzeń historycznych jak II Wojna Światowa, powstanie apartheidu i walka o wyzwolenie to nadal fikcja literacka. Piękna, wzruszająca i cudowna. Główna bohaterka zostaje zhańbiona przez swojego pana i ze wstydu ucieka z Cradock Hause do czarnej części miasta gdzie zostaje nauczycielką muzyki w szkole. Jej życie trwa dzięki muzyce, które wypełnia jej serce. Tylko w zasadzie jakie ono ma kolor? Czy serce pani Cathleen i Ady ją takie same? Białe, czarne czy może jak skóra Dawn, córki Ady - jak jasnobrązowa woda rzeki Groot Vis oddzielająca białe Cradock od kolonii dla czarnych? A może powinno się tutaj o muzyce, którą mamy w sercu jak Ada i jej ciekawym spojrzeniu na świat w ujęciu dźwięków i melodii. Muzyce ponad podziałami, która wszystkich nad porusza. 

Kolor jej serca w ujmujący sposób porusza tematykę nierówności społecznych, rasizmu i walki o zmianę tej sytuacji. Jest to również historia o szukaniu swojego miejsca. Problem, z którym borykają się zarówno biali, czarni jak i kolorowi. 

"Gdy przekraczałyśmy Groot Vis, (...) Dawn zmieniała się z córki,
którą znałam, w obcą mi dziewczynkę. Nie szukała towarzystwa nielicznych kolorowych dzieci w kolonii dla czarnych - a miałam nadzieję, że w tej małej wspólnocie znajdzie swoje miejsce dla siebie - tylko zadawała się
z najbardziej hardymi czarnymi dzieciakami (...) zupełnie jakby kolor jej skóry popychał ją do tego, by za wszelką cenę udowodnić,
że jest czarniejsza niż w rzeczywistości
". 

Książka warta przeczytania i zastanowienia się nad sensem życia i światem obecnie, pełnym wykluczenia i nierówności. Jak widać tematyka ponadczasowa. Gorąco polecam. 

 

Biorę udział w Wielkobukowe Wyzwanie 2017 - Zielone Wzgórza Afryki
logowyzwanie20172

 

© aleksandra czyta...
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci